Nacht

Het loopevenement 'de Nacht van Groningen' deed zijn naam geen moment eer aan. Het was bepaald geen nacht toen de 1400 deelnemers om half zeven op de Ossenmarkt werden weggeschoten. Ook nog niet toen de laatste deelneemsters ruim 2 uur later onder begeleiding van motoragenten over de finish kwamen. De avondklok had nog maar net geluid, toen de Ebbingestraat, de Grote Markt NZ, de Zwanestraat en de Oude Kijk in ’t Jatstraat werden betreden door honderden voeten gehuld in hardloopschoenen. Het publiek dat de kermis bevolkte had zich even omgedraaid om de lopers voorbij te zien gaan. Met 1400 deelnemers was de Nacht van Groningen daardoor ook een fraai kijkevenement, maar de sfeer en ambiance kon het bij lange na niet halen bij het festival “4 mijl”, dat jaarlijks begin oktober tussen Haren en Groningen plaatsvindt. Ondanks de aankondiging dat de Nacht van Groningen ook een 4 mijl herbergt. Dat onderdeel, zeg maar de eerst ronde, trok wel het grootste gedeelte van de 1400 lopers, maar het deelnemersveld was nog te klein om van een vergelijkbare loop te spreken. Maar is de 4-mijl ook niet klein begonnen? Wat dat betreft een slimme vondst van organisator Peter Veldhuis.

Ik was een van de deelnemers van de Nacht (laten we hem maar zo noemen, want het klinkt wel lekker). ’s Middags om half drie vertrok een bestuursdelegatie van het Meeùs-loopcircuit, bestaande uit Aad van der Drift, Peter de Vries en ondergetekende in de auto met aanhanger vanuit Winsum naar de Borgmanschool in de Nieuwe Kijk in ’t Jatstraat. Een oude school met veel lokalen rondom een schoolplein, gesitueerd in een soort hofje. Daar richtten we het inschrijflokaal in en zagen toe, hoe het inschrijfproces zich moest voltrekken. Af en toe vertrok ik even ter inspectie naar de Ossenmarkt, waar de jurywagen naast de blauwe boog stond. De Ossenmarkt werd, naarmate de tijd vorderde, steeds kleurrijker bevolkt door hardlopers en toeschouwers. Harm Noor speakte als vanouds en de fanfare van Euphonia uit Warffum speelde er lustig op los. Kortom, er werd sfeer gekweekt.

De stemming was dan ook uitstekend, mede dankzij het mooie weer. Dus niets stond een voorbeeldige Nacht van Groningen in de weg. Hoe anders, bleek later.
In een lekker tempo heb ik geprobeerd om de 21,1 kilometers van de “Nacht” te voltooien. Dat lukte prima, mede dankzij de vele indrukken onderweg. Uiteraard is in mijn geboortestad van alles te beleven en zeker tijdens de Nacht van Groningen. Veel muziek onderweg, van een hardrockband tot een shantykoor aan toe. Maar ook de kermis op de Grote Markt en het enthousiaste publiek daar. Verder het leuke sfeervol stukje langs de Noorderhaven. In de Kerklaan gingen mijn gedachten zo’n 50 jaar terug, toen ik daar veel zwierf tijdens mijn lagere school-periode. Het Noorderplantsoen was in fris groen getooid en is in mei mooier dan in november, tijdens de Plantsoenloop.
Na het plantsoen volgde de Nieuwe Ebbingestraat, die was versierd met Oranje banieren. Er was nauwelijks een saai stuk van het 21,1 kilometer tellend parcours van de “Nacht” te bekennen. Maar de GPS van mede-bestuurslid Aad, die deze keer om m’n pols was bevestigd, kwam niet tot de gewenste 21,1 kilometers toen op de finish af kwam. Ook van drie andere gefinishte deelnemers stokte de GPS bij 20,9 kilometer. Duidelijkheid over de werkelijke afstand krijgt men alleen na het opmeten van het parcours via de Jones-counter.

Maar veel erger vond ik de mededeling, die ik even na mijn finish tot me doordrong. Het registratiesysteem van ChampionChip was uitgevallen. In alle haast was men overgegaan op een handgeklokt systeem, maar het was me al snel duidelijk dat het geven van een correcte en volledige uitslag op korte termijn was uitgesloten. Paniek in de tent. Woede uiteraard bij mijn medebestuursleden, die dit alles van dichtbij meemaakten. Het huilen stond Henderikus Been, de eigenaar van de jurywagen en verantwoordelijk voor de goede werking van het systeem, nader dan het lachen. En ergernis bij alle betrokken organisatoren.
Over deze problemen zijn de laatste woorden nog niet gezegd.

Maar bij de lopers overheersten toch blijde gezichten. Lof over het mooie, lekker te belopen parcours. Lof over het prachtige loopweer met zon en weinig wind. Waardering voor de ambiance van applaus, zang en muziek. En heel trots op de bereikte resultaten, aansprekende tijden met veel persoonlijke records.

De Nacht van Groningen was weer een prachtige loop, die boeide van het begin tot het eind. Een loop, die zeker niet als een nachtkaars uit ging.

Peter Modderman