|
Nacht
Het loopevenement 'de Nacht van Groningen' deed
zijn naam geen moment eer aan. Het was bepaald geen nacht toen de 1400
deelnemers om half zeven op de Ossenmarkt werden weggeschoten. Ook nog
niet toen de laatste deelneemsters ruim 2 uur later onder begeleiding
van motoragenten over de finish kwamen. De avondklok had nog maar net
geluid, toen de Ebbingestraat, de Grote Markt NZ, de Zwanestraat en de
Oude Kijk in ’t Jatstraat werden betreden door honderden voeten gehuld
in hardloopschoenen. Het publiek dat de kermis bevolkte had zich even
omgedraaid om de lopers voorbij te zien gaan. Met 1400 deelnemers was
de Nacht van Groningen daardoor ook een fraai kijkevenement, maar de
sfeer en ambiance kon het bij lange na niet halen bij het festival “4
mijl”, dat jaarlijks begin oktober tussen Haren en Groningen
plaatsvindt. Ondanks de aankondiging dat de Nacht van Groningen ook een
4 mijl herbergt. Dat onderdeel, zeg maar de eerst ronde, trok wel het
grootste gedeelte van de 1400 lopers, maar het deelnemersveld was nog
te klein om van een vergelijkbare loop te spreken. Maar is de 4-mijl
ook niet klein begonnen? Wat dat betreft een slimme vondst van
organisator Peter Veldhuis.
Ik was een van de deelnemers van de Nacht (laten we hem maar zo noemen,
want het klinkt wel lekker). ’s Middags om half drie vertrok een
bestuursdelegatie van het Meeùs-loopcircuit, bestaande uit Aad van der
Drift, Peter de Vries en ondergetekende in de auto met aanhanger vanuit
Winsum naar de Borgmanschool in de Nieuwe Kijk in ’t Jatstraat. Een
oude school met veel lokalen rondom een schoolplein, gesitueerd in een
soort hofje. Daar richtten we het inschrijflokaal in en zagen toe, hoe
het inschrijfproces zich moest voltrekken. Af en toe vertrok ik even
ter inspectie naar de Ossenmarkt, waar de jurywagen naast de blauwe
boog stond. De Ossenmarkt werd, naarmate de tijd vorderde, steeds
kleurrijker bevolkt door hardlopers en toeschouwers. Harm Noor speakte
als vanouds en de fanfare van Euphonia uit Warffum speelde er lustig op
los. Kortom, er werd sfeer gekweekt.
De stemming was dan ook uitstekend, mede dankzij het mooie weer. Dus
niets stond een voorbeeldige Nacht van Groningen in de weg. Hoe anders,
bleek later.
In een lekker tempo heb ik geprobeerd om de 21,1 kilometers van de
“Nacht” te voltooien. Dat lukte prima, mede dankzij de vele indrukken
onderweg. Uiteraard is in mijn geboortestad van alles te beleven en
zeker tijdens de Nacht van Groningen. Veel muziek onderweg, van een
hardrockband tot een shantykoor aan toe. Maar ook de kermis op de Grote
Markt en het enthousiaste publiek daar. Verder het leuke sfeervol
stukje langs de Noorderhaven. In de Kerklaan gingen mijn gedachten zo’n
50 jaar terug, toen ik daar veel zwierf tijdens mijn lagere
school-periode. Het Noorderplantsoen was in fris groen getooid en is in
mei mooier dan in november, tijdens de Plantsoenloop.
Na het plantsoen volgde de Nieuwe Ebbingestraat, die was versierd met
Oranje banieren. Er was nauwelijks een saai stuk van het 21,1 kilometer
tellend parcours van de “Nacht” te bekennen. Maar de GPS van
mede-bestuurslid Aad, die deze keer om m’n pols was bevestigd, kwam
niet tot de gewenste 21,1 kilometers toen op de finish af kwam. Ook van
drie andere gefinishte deelnemers stokte de GPS bij 20,9 kilometer.
Duidelijkheid over de werkelijke afstand krijgt men alleen na het
opmeten van het parcours via de Jones-counter.
Maar veel erger vond ik de mededeling, die ik even na mijn finish tot
me doordrong. Het registratiesysteem van ChampionChip was uitgevallen.
In alle haast was men overgegaan op een handgeklokt systeem, maar het
was me al snel duidelijk dat het geven van een correcte en volledige
uitslag op korte termijn was uitgesloten. Paniek in de tent. Woede
uiteraard bij mijn medebestuursleden, die dit alles van dichtbij
meemaakten. Het huilen stond Henderikus Been, de eigenaar van de
jurywagen en verantwoordelijk voor de goede werking van het systeem,
nader dan het lachen. En ergernis bij alle betrokken organisatoren.
Over deze problemen zijn de laatste woorden nog niet gezegd.
Maar bij de lopers overheersten toch blijde gezichten. Lof over het
mooie, lekker te belopen parcours. Lof over het prachtige loopweer met
zon en weinig wind. Waardering voor de ambiance van applaus, zang en
muziek. En heel trots op de bereikte resultaten, aansprekende tijden
met veel persoonlijke records.
De Nacht van Groningen was weer een prachtige loop, die boeide van het
begin tot het eind. Een loop, die zeker niet als een nachtkaars uit
ging.
Peter Modderman
|
