Door de concurrentie was er in de top wel een uitgekleed deelnemersveld. Vooral bij de dames ontbraken nog al wat gevestigde namen. Het mocht de pret niet drukken. Persoonlijk erg leuk vond ik de deelname van good old Tjeerd Doornbos, die weer (nog steeds) hoge ogen scoort tijdens nationale wedstrijden in zijn leeftijdsklasse.

Zoals gezegd werkte het weer volop mee. Een stralende zon ging weliswaar gepaard met een stevige wind, maar die viel voor de lopers gunstig. De deelnemers hadden alleen in het dorp tegenwind. Maar dank zij de beschutting van de bebouwing was daar niet veel van te merken. Op de weg richting Wirdum rukte de wind wel aan de startnummers, maar echt hinderlijk was dit niet. Op het schelpenpad dat de verbinding vormde tussen de Wirdumerweg en de Wijmersweg hadden ze de wind letterlijk in de rug. Op de splitsing van het fietspad met de Wijmersweg ging de meute weer terug richting Loppersum, maar dar was nog wel weer even een beetje strijd tegen de elementen, zijwind wel te verstaan. Het moeilijkste deel kregen de lopers op de laatste 500 meter voor hun kiezen toen het parcours omhoog voerde richting finish, terwijl de wind volop tegen zat.

Wim Opten liet zien het vak niet volleerd te zijn. Onder toeziend oog van vriendin Annemiek Watermulder, die na lange tijd van blessure ook weer met succes loopt, wist hij zijn rivaal Arjen Kuper te verslaan. De veertig-plusser kwam als overwinnaar over de streep. Bij de vrouwen was Liane de Wit uit Assen een maatje te groot voor Adri Wierenga uit Ulrum. Samen met mijn clubgenoot Bert Schaaphok trok ik Adri naar de tweede plaats bij de Vrouwen.

De lopers konden zich op het finishterrein tegoed doen aan water en volop fruit. Dat viel goed bij de lopers. Daarna ontvingen ze in het kerkgebouw een functioneel shirt en een presentje van Aristo-eigenaar Geert Jan Reinders, een verrekijker. Een leuke geste, waarmee de lopers naar huis mochten gaan. Ze zullen ongetwijfeld met plezier aan de Lopster toren Loop terugdenken. Dat was mede te danken aan de uitstekende organisatie, waar weinig op af te dingen viel. Het enige smetje, dat volgend jaar zeker zal worden hersteld, was het ontbreken van parcoursafzetting in de eerste kilometer van de loop. In de nieuwbouwwijk konden de lopers flinke stukken afsnijden, wat ze dan ook echt niet nalieten. Maar voor het overige hoorde ik van menige loper dat zij de goede organisatie van deze loop erg hebben gewaardeerd.

Peter Modderman