Mit’n kander in ZUIDHORuN

Toen in het vroege voorjaar van 2005 Arend Jan Zwarteveen ons vroeg of er ook een plaatsje voor Zuidhorn op de agenda van het Meeùs-loopcircuit kon worden ingeruimd, kon hij niet weten dat hij op het juiste moment met die vraag kwam. De Nacht van Groningen had zich plotseling teruggetrokken als deelnemer en het barre winterweer van begin maart gooide ook nog eens roet (sneeuw) in het eten van de halve marathon van Haren. Het gesprek daarna met de Zuidhornse delegatie verliep voorspoedig. Afijn, de loper heeft het gemerkt. De eerste editie van de ZUIDHORuN was geboren en werd meteen een klinkend succes. Mooi parcours, een aardige opkomst van deelnemers, enthousiast publiek en daarbij ook nog mooi loopweer. Kon dat succes een jaar later worden geëvenaard?

Arend Jan Zwarteveen had ons al in de aanloop naar zijn loop verteld, dat de sponsors nog steeds erg enthousiast zijn over hun loop. Hij had dit jaar een record bedrag aan sponsorgeld opgehaald, waardoor er kon worden gewerkt aan het verbeteren van de kwaliteit van de loop. Die kwaliteit was vorig jaar al goed, maar die zou nog beter moeten worden.
Vorig jaar was ik door mijn deelname aan “Race the train” in Stadskanaal, die op dezelfde dag als van de ZUIDHORuN werd gehouden, verhinderd om ook in Zuidhorn te lopen. Dus kon ik alleen maar van anderen horen hoe mooi deze loop was.
Dit jaar zou ik het veld wél betreden.

Dus stond ik samen met 700 andere lopers, w.o. meer dan de helft recreanten, in het knusse centrum van Zuidhorn te wachten op het startschot van burgemeester Fennema. Onder de deelnemers ook een aantal actievoerders, dat zich sterk maakte voor het ophalen van geld voor de leukemiestichting. Hun actie zou een prachtig resultaat van € 1.800 opleveren. En onder de vrijwilligers bevonden zich medewerkers van de Stichting World Runners, die al jarenlang via de hardloopsport hun best doen om geld in te zamelen voor de hulpbehoevende kinderen in de derde wereld. De Loopgroep Zuidhorn, waarvan de organisatoren van de ZUIDHORuN Arend Jan Zwarteveen en Kees Afman lid zijn, is ook nauw betrokken bij twee Zuidhornse loopevenementen van de World Runners, nl. de Mit ’n kander-run en de Waterborcht-loop. De opbrengsten van die loop en ook een gedeelte van de ZUIDHORuN gaat rechtstreeks naar de Stichting World Runners. Na afloop van de 2e editie van de ZUIDHORuN kon aan Jan Broekema van de World Runners een cheque met een bedrag van tweeduizend euro worden overhandigd. Dit geld wordt besteed aan een tractor-project in Kenia.

Na het startschot waaierden de lopers uit in een langgerekt veld, dat door de straten van Zuidhorn denderde. Ze liepen noordwaarts richting het van Starckenborghkanaal, waar ze even eerder linksaf sloegen en evenwijdig aan dat kanaal naar het westen liepen. Ze konden genieten van de laagstaande zon en aan de andere kant van het aanzwellende geluid van de djambee-spelers voorbij de spoorbrug. Bij het 4 km-punt liep het volk langs de oevers van het Hoendiep naar het zuiden. Een leuke bijzonderheid in Briltil was het keerpunt (lusje) dat er voor zorgde dat de lopers in tegengestelde richting liepen en waardoor er oogcontact ontstond tussen en herkenning was van de voorste lopers en de achterliggers. Tenslotte werd het dorp zelf nog doorsneden en kwamen ze weer bij de finishpoort in het centrum aan, waar Harm Noor als vanouds zijn peptalk aan de het loopvolk en de toeschouwers verspreidde. Evenals in Onderdendam schitterde Merwin Dollison in deze loop van 15 kilometer (49.09). Maar ook Joris Kampen (49.41), Erik Niemijer (50.43, liep een thuiswedstrijd), 40-plusser Wim Opten (51.05), vijfenveertig-plusser Didier Senay (51.39) en Jacob Vos (51.45) kregen bewonderende blikken vanuit het publiek. Bij de vrouwen was Bertha Bruggenkamp oppermachtig (1.01.13), Lianne Bouwmeester (1.03.23), Hiltje Venema (1.05.52) en Jacinta Fancel (1.06.13) volgden met enige achterstand.

De kwaliteit van het deelnemersveld was dus goed, maar hoe zat het met de kwaliteit van de organisatie? De lat werd hoog gelegd, maar de conclusie was dat ze er ruim over heen was gesprongen. Een grote groep vrijwilligers, gehuld in uniforme shirts en hesjes (“regeloars”), aandacht voor de sfeer (versierde straten, publiek langs de route en veel muziek) en een herinnering waarover nog lang wordt gesproken. Een fleece-trui, die op het juiste moment werd uitgereikt. Want toen de lopers zich samentrokken in het gebied achter de finish, daalde de temperatuur flink. Logisch dat de deelnemers zich meteen hulden in de donkerblauwe, lichtblauwe of rode truien.

Volgend jaar wordt de 3e editie van de ZUIDHORuN gehouden. Dat staat vast. Noteer deze loop maar in de agenda van 2007.

Peter Modderman