Groningen Stad Marathon succesvol ondanks regen

Dat “regen de pret niet mag drukken” is bij veel evenementen het motto.
Maar het zou wel leuk zijn als de eerste editie van de Groningen Stad Marathon (GSM) onder een wolkenloze hemel en met een lekker temperatuurtje werd gelopen. Het mocht anno 27 augustus 2006 niet zo zijn. Hoe langer het evenement duurde, hoe natter het werd. Daardoor werd bij de grootste groep deelnemers, de marathonlopers, het zweet vermengd met regenwater. Eén loper, Aad van der Drift van het Meeùs-loopcircuit, probeerde een nat pak grotendeels te voorkomen door met een paraplu te lopen. In zoverre was de GSM uniek, want bij welke andere marathons vind je lopers die zich tegen de regen proberen te beschermen door middel van een paraplu? Of deze actie van Aad zelf uitging of van zijn meefietsende vrouw, die het leed van haar tot straatvuil versmeltende manlief niet langer kon aanzien, is op dit moment nog niet bekend. Maar volgens Peter de Vries, die vanwege rugklachten niet kon meelopen en zich daardoor opwierp tot fietsende fotograaf, was er veel meer leed aan de horizon. Veel meer marathonlopers hadden het zwaar tot zeer zwaar. Het moeilijkste gedeelte was zeker de tweede helft door Zuidwolde en het noorden van de stad, zo hoorde ik van een aantal lopers, dat zich in aluminiumfolie liet inpakken door de vrijwilligers bij de finish. Helaas heb ik het tweede gedeelte niet zelf kunnen ervaren. Door een nieuwe operatie in het ziekenhuis en het herstel daarna zou ik niet het geschiktheidlabel voor het lopen van een marathon van de doktoren hebben gekregen. Ik heb er daarom ook maar niet naar gevraagd. Jammer, want als geboren stadjer zouden er juist bij het passeren van het gedeelte door Selwerd en omgeving jeugdherinneringen opwellen, zo wist ik zeker.

Ook overigens moet ik me van commentaar op de marathon onthouden, want het Meeùs-loopcircuit was immers alleen betrokken bij de halve marathon. Nou, dat onderdeel trok ook maar liefst 642 lopers. Aad van der Drift zou de honneurs op straat bij de marathon waarnemen, Siert en ik hielden de blik gericht op de halve marathon en Peter de Vries fietste tussen beide evenementen in. Als pas geopereerde ga je natuurlijk niet als een wild paard van start als het startschot wordt gelost. Maar zo langzaam ik deze keer – echt als allerlaatste – over de piepende chipmatten op het Hereplein, zo hoefde het natuurlijk ook weer niet. Het was het gevolg van het gedraal tussen wel en niet meedoen. Tussen het meelopen in de meute en het fotograferen vanaf de kant. Tussen het genieten van de ambiance en het omgaan met de hindernissen die ik als gevolg van mijn ziekte nog heb.

Dus sloot ik aan bij de meute en stond tussen in plaats van langs het loopvolk. En zo huppelde ik mee tussen de professioneel opgetuigde hekken, onder de immens grote finishboog en langs de enthousiaste toeschouwers die langs de Hereweg stonden. Als was het de 4 mijl. Maar dan de andere kant op. De 1500 lopers vormden een groot en langgerekt lint over de Hereweg en Rijksstraatweg naar Haren. De foto’s die ik onderweg heb genomen, geven een klein beetje aan hoe de sfeer onder het voetvolk was. In Haren begon het een beetje te regenen, maar niets wees erop dat dit zou ontaarden in hevige regen- en onweersbuien. Het gedrup hield dan ook al snel op en de lopers konden beginnen aan het belopen van een van de mooiste gedeelten van het parcours, de Hoornsedijk. In vergelijking met de oorspronkelijke Bommenberendloop werd ook dit gedeelte in tegengestelde richting gelopen. Het was nog mooier dan ik dacht. We hadden regelmatig een schitterend uitzicht op het Paterwoldsemeer met veel zeilboten op de achtergrond. Na al dat fraais kwamen we uit bij de Gasthuiskade, waar muziek klonk. Bandleden, hoog en droog blazend, stak de lopers met prachtige opzwepende muziek een hart onder de riem. Via Ter Borch, het Piccardhof en het Stadspark trokken we de stad weer in. Weer begon het te regenen, maar nu heviger dan in Haren. Het publiek bij de kruising van de Parkweg en de Paterswoldseweg liet zich door de regen niet wegslaan en moedigde onder paraplu’s de lopers enthousiast aan. Geholpen door muzikanten, dat wel. Het bleef regenen en daardoor kreeg ik op de Parkweg en vooral op het Herewegviaduct natte voeten omdat ik zonodig lopend langs en door de goot een loper moest inhalen. Ja, het Hereplein en de Herestraat boden wel een beetje een troosteloze aanblik. Het viel me nu pas op hoe steil de Herestraat richting Grote Markt loopt. Bij de 4 mijl had ik dat nog nooit ervaren. Maar bij de splitsing met de Vismarkt stond toch wél enthousiast publiek. Ook hier een lekker sfeertje met trommelslagers in de directe omgeving. Op dit punt werden de halve marathonlopers gescheiden van hun twee keer zover lopende soortgenoten. Voor mij en de overige 21,1 km-lopers resteerden toch nog een heftig gedeelte door de Oude Kijk in ’t Jatstraat, de Visserstraat en Hoge der Aa. Uiteindelijk kwamen we bij het verbale geweld van speaker Harm Noor op de Vismarkt aan. Met de laatste stappen over de ChampionChip-matten was ook deze halve marathon weer voltooid.

Evenals de Bommenberendloop was deze halve marathon weer een schitterende loop. Uiteraard was het prachtige parcours daaraan debet, maar ook de sfeer was uitstekend. En ik denk dat de meeste lopers toch tevreden waren over het resultaat. Met 642 deelnemers aan de halve marathon (de marathon trok een kleine 1000 lopers) mag menige organisatie meer dan tevreden zijn. De parcoursverzorging was tot in de puntjes geregeld. Veel politie en veel verkeersregelaars. De verzorging van de lopers door middel van water en sportdrank was uit de kunst. Gemiddeld om de 3 kilometer konden de lopers een bekertje water of sportdrank in ontvangst nemen. Ook de grote borden die de kilometerpunten aangaven, waren niet te missen. Wel was het jammer dat enkele borden niet op de juiste plaats stonden. De uitslagverwerking (met dank aan Hermen Joostens en Rob Davelaar en ook aan de webmasters Hielle Tillema en Maurice Griët) was uitmuntend. Terwijl ik op weg was naar huis, prijkte de uitslag van de halve marathon al op de website van het Meeùs-loopcircuit. Maar wat te denken van de informatie die op de site van de GSM www.groningenstadmarathon.nl staat? Bekijk daar je uitslag maar eens en zie hoe leuk de aanvullende informatie daarover is.

Zoals bij vrijwel elke première het geval is, mag je na afloop concluderen dat er verbeterpunten kunnen worden genoteerd. De na-inschrijving in zowel de Martinikerk en het kantoor van de ING-bank verdiende geen schoonheidsprijs. Enkele lopers gaven telefonisch uiting van hun teleurstellende ervaring bij de inschrijving. Ook de prijsuitreiking van de halve marathon was niet zoals we die bij het Meeùs-loopcircuit gewend zijn. We snappen best dat de halve marathon op initiatief van het Meeùs-loopcircuit op het laatste moment in het marathonfeest is geïntegreerd, maar het was aardig geweest om hierbij de richtlijnen van het loopcircuit te hanteren.

Maar laten we vooral positief besluiten. De GSM zal in de komende jaren ongetwijfeld uitgroeien tot een prachtig volksevenement. De basis is met deze eerste marathon meer dan voldoende gelegd. Met dank aan de organisatie, de sponsoren en de vele vrijwilligers.

Peter Modderman