Amechtig snakken in Grolloo

De omloop Grolloo wordt al jaren met veel succes en met een enorme inzet van vrijwilligers georganiseerd. Altijd vindt deze fraaie loop in de eerste helft van de zomer plaats. Zelf ben ik ook al jaren van de partij, als deelnemer of als toeschouwer. Maar nog nooit eerder ervoer ik de warmte zo nadrukkelijk als in dit jaar. Doordrenkt van water reed ik aan het eind van de morgen richting Grolloo, met een tussenstop om het overtollige vocht te lozen. Ik zou me niet hoeven te verwijten, dat ik niet genoeg had gedronken. Die fout had ik al veel te vaak gemaakt. Vooral in de voorbereiding van de halve marathon Lauwersoog-Ulrum in de afgelopen jaren kwam ik er – te laat - achter dat ik veel te weinig vocht naar binnen had gewerkt. De prestaties leden er onmiddellijk onder.

Deze keer zou dat niet de reden van een slechte prestatie mogen zijn. Ook nadat ik in Grolloo was gearriveerd, greep ik direct naar de “fles”. In het multifunctionele centrum Markehûs, trof ik een tot in de puntjes verzorgde inschrijfruimte aan. En een blik op het sportveld leerde dat een groep wiskundigen bezig was geweest om daar een parcours te bouwen. Twee spiraalvormige parkoersen, een voor de Omloop van 5 en 10 kilometer en een speciaal parcours voor de jeugd. De bedoeling was duidelijk: de lopers zouden als een trekveer worden losgeschoten. Voor het publiek natuurlijk prachtig, want zo zie je nog eens wat. Twee rijen naast elkaar lopende deelnemers, van elkaar gescheiden door honderden meters afzetlint. Het organisatieteam van SGO had hier weer een knap staaltje werk verricht.

Maar zouden ze eer van hun werk hebben? Zouden ze door de verzengende warmte niet heel veel lopers missen? Nee, dat viel heel erg mee. Uiteraard zijn er lopers thuisgebleven, die aanvankelijk van plan waren om naar Grolloo te reizen. Maar er verschenen toch nog bijna 600 atleten. Zeshonderd actieve mensen, die het hardlopen verkozen boven de luie stoel. Die wisten, vermoedden of hoopten dat de ronde van 5 kilometer een of twee keer probleemloos kon worden afgelegd. Zeshonderd deelnemers. Dat zegt iets over de aantrekkelijkheid van het Meeùs-loopcircuit in het algemeen en van de Omloop Grolloo in het bijzonder. De Omloop Grolloo was de 6e loop van het circuit en na Marum en Winsum de derde loop van 10 kilometer. Een mooie loop voor het verbeteren van het puntentotaal. Maar ook een aantrekkelijke loop, vanwege zijn prachtige parcours door open veld en bospartijen. Allereerst de bijzondere spiraalvormige start. Vervolgens de bomenrijke weg langs de camping De Berenkuil. Dan het open stuk en tenslotte een fiets- en zandpad door het bos. Duidelijk blijkt dat de loper de Omloop heeft gevonden en waardeert. Ondanks de hitte komt men massaal naar Grolloo.

De aanvoerder van het plaatselijke comité, Roelof Dilling was deze keer ook als loper van de partij. Hij kon met eigen ogen aanschouwen hoe de organisatie onderweg was geregeld. Het moet hem goed hebben gedaan dat de verzorging onderweg, met veel water en natte sponzen, uitstekend was. Hij kon als een van de deelnemers eigenlijk alleen kritiek hebben op het gebrekkige geluid bij de start. Terwijl Harm Noor de longen uit zijn lijf speakte en – naar hijzelf beweerde – zinnige dingen vertelde, was daarvan in de startvakken vrijwel niets van te horen. Daarentegen bulderde zijn stem tijdens de loop en bij de finish. Op driekwart van het parcours was zijn stem te horen. Dan ervaar ik altijd hoe snel de winnaar is. Als ik het zandpad opdraai en nog twee kilometers moet afleggen, merk ik aan het aanzwellende geluid en de enthousiaste stem van Harm, dat de winnaar al bij de finish is aangekomen. Op dat moment probeer ik de onvermoeibaar presterende zestig-plussers Tjibbe Pebesma en Piet Winkelaar bij te houden. Of nog iets beter, voor te blijven.

Vrijwel alle lopers werden meteen na de finish verblijd met een spons in de nek of een beker water. Op het warme sportveld slenterden de deelnemers vervolgens richting de verzorgingsstand waar ze amechtig snakten naar water. Dat er overigens volop te krijgen was. Over verzorging gesproken, met zulk weer is het geen wonder dat de EHBO nogal wat deelnemers moest begeleiden naar een koel plekje. Ook onderweg staakte een aantal lopers het geweld dat ze zichzelf dachten aan te kunnen doen. Maar voor het overgrote deel overheerste het euforisch gevoel van de overwinning.

Persoonlijk kan ik terugzien op een prachtige, hete loop, waarin ik redelijk vlak heb kunnen lopen. De Omloop Grolloo is voorlopig de laatste loop in een serie, want a.s. woensdag moet ik weer in het ziekenhuis worden opgenomen, om te worden geholpen aan de fistelgaatjes tussen endeldarm en blaas. De ingreep is het begin van een proces waarin ik hopelijk uiteindelijk verlost wordt van blaaskatheter en stoma. Ik wil iedereen hartelijk dankzeggen voor het meeleven dat men voorafgaand en na afloop van de Omloop Grolloo betoonde.

De Omloop Grolloo was wat het weer betreft een goede generale van de halve marathon Lauwersoog-Ulrum, de volgende loop van het Meeùs-loopcircuit, op 29 juli. Ik vermoed dat de meeste deelnemers dan naar een (lichte ?) tempering van het kwik verlangen. Maar ik vermoed en hoop dat ze ondanks warme omstandigheden tóch komen. Van harte welkom. Ik zal ze vanaf de kant aanmoedigen!

Peter Modderman