De Oploop van de Marumer omloop

Een fikse verkoudheid verhinderde dat ik weer over het fraaie parcours van de Marumer Omloop mocht vliegen. Vliegen ja, want ik wilde voor het eerst weer een fraai ogende 10 kilometer neerzetten. Fraai ogend voor mij althans. Want de winnaar zou ook dan al lang zijn gefinisht en misschien zelfs al onder de douche staan. Maar het mocht niet zo zijn. Het nuttige mocht niet met het aangename worden verbonden. Het nuttige bleef over. En zo kwam ik samen met medebestuurslid Aad van der Drift met de auto en aanhanger van het Meeùs-loopcircuit drie uur voor de aanvang van de Marumer Omloop in het Marumse aan. Daar laadde ik samen met Aad en mijn inmiddels ook gearriveerde broer Siert de attributen voor de inschrijving in de sporthal De Holten. De sporthal was er al helemaal klaar voor. Afgedekte vloer, plakkaten op de muur, tafels en stoelen op hun plaats. De vrijwilligers van Marum hadden er hun best op gedaan. En dan komen wij, vrijwilligers van het Meeùs-loopcircuit, binnen om de ontbrekende zaken in orde te brengen.

Jammer genoeg ziet niet iedereen ons als vrijwilligers. We worden vaak over één kam geschoren met de leveranciers van de facilitaire zaken, zoals de hekken, het geluid en de start-/finishfaciliteiten. Om maar enkele zaken te noemen. Peter de Vries, die een dag eerder een wereldreis maakte om in Portugal te komen, coördineert bij de lopen van het Meeùs-loopcircuit het plaatsen van de reclameborden. Dat doet ie samen met Aad van der Drift. Gabriëlla van der Linden en ik bemoeien ons dan met inschrijfattributen, terwijl het 5e bestuurslid, Siert Modderman, allerlei andere werkzaamheden voor het Meeùs-loopcircuit verricht, waar onder het beheer van de ChampionChips. Peter en Gabriëlla waren er deze keer dus niet bij. Na afloop moeten al die zaken weer in de wagen. Zo’n 4 uur voorafgaande aan de loop reizen we af en komen 4 uur na afloop van de loop weer thuis. Ja, ja, de gezelligheid kent geen grenzen! Je hoort ons niet klagen, want we vinden dat werk nog steeds prachtig. Helemaal als we dat werk ook nog eens kunnen onderbreken met de deelname aan de wedstrijd zelf. Als de plaatselijke organisatie ons na afloop een aai over het hoofd geeft, dan sputteren we niet tegen. Maar ja……

Het organiseren zit ons een beetje in het bloed, moet je maar denken. Dat hoorde ik John Gerritsen van Groningen Atletiek die morgen nog zeggen. Daarmee ben ik beland in een ander deel van de dag waarin het Meeùs-loopcircuit een centrale rol vervulde. ’s Morgens zaten Joost Hammingh en Wim Bodewes van ATC’75, John Gerritsen van Groningen Atletiek, Heinrich Winter namens de Stichting Groningen Stad Marathon, Aad van der Drift, Siert Modderman en ondergetekende bij elkaar en spraken over de perikelen van de Bommenberendloop (BBL) en de Groningen Stad Marathon (GSM). Of meer over hoe we de halve marathon toch op 27 augustus een plaats kunnen geven. Het was een vruchtbaar gesprek. Dat was de eerste verdienste. De atletiekverenigingen zeggen mogelijk onder bepaalde voorwaarden hun medewerking toe. Dat is een tweede verdienste. En de derde verdienste is dat men ook wil meedenken aan de toekomst. Uiteraard moet er nog het nodige gebeuren, dus moet er nog wel wat water door de wijn. (Het was louter toeval dat de deelnemers van de Marumer Omloop na afloop van hun run over 5 of 10 kilometer een fles wijn in ontvangst konden nemen)

Met voldoening reden Aad en ik vervolgens naar Marum, waar ik vervolgens ook nog eens een griezelig aanziende blaasontsteking bij mij ontdekte. Deelname aan de Marumer Omloop was nu geheel uitgesloten. De start bekeek en kiekte ik vanaf een wat hoger gelegen plaats, met een fraai beeld op de oploop van de Marumer Omloop, maar daarna liet ik het feest in Marum voor geweest. Een vroegtijdige thuisreis volgde. Ik heb daarna niet het fraaie gezicht (de kijk op dus) en de iets minder mooie gezichten van de finishende deelnemers mogen zien. Aad en Siert ontfermden zich later op de avond over de afvoer van onze eigendommen.

Dirk de Heer won met overmacht (31.32), hoorde en las ik. Ik ken deze sympathieke atleet een beetje, want hij begeleidde Adiana Pirtea in de halve marathon Lauwersoog-Ulrum. Deze kleine Roemeense atlete, die Dirk in Noord-Amerika ontmoette, liep in Ulrum een wereldtijd (1.09.56). Bij de dames zegevierde Yvonne Georg. Deze blonde dame liep een tijd onder de 39 minuten. Razendsnel dus. Weliswaar niet zo snel als Sanne Buisman, twee jaar geleden, maar toch flink sneller dan haar eigen tijd van vorig jaar (39.46). En terwijl de omstandigheden echt niet optimaal waren, want zo hoorde ik vooraf al lopers klagen over de warmte. De ruim 435 wedstrijdlopers en ruim 200 recreanten van de 10 kilometer en andere afstanden kregen weer een prima georganiseerde Marumer Omloop voorgeschoteld. Hoorde ik. Mijn meelopende medebestuursleden acteerden met wisselend succes. Siert kreeg onderweg maagklachten en was niet tevreden met zijn toch wel mooie 43.24. Aad had Boukje Haan, een vrouwelijke clubgenoot gehaasd, terwijl daar ook Wimke Atema uit Zuidhorn bij aansloot. Zo loodste hij beide vrouwen naar een PR. Wat kan de loopsport mooi zijn.

Ik wacht op een oproep van het ziekenhuis om een van m’n hersteloperaties te ondergaan. Maar zo lang ik nog niet in het ziekenhuis lig, zal ik me nog in het “geweldige” geweld van de lopen van het Meeùs-loopcircuit kunnen storten. Misschien nog in de volgende, de Artemis-run, een 10 kilometer lange dorpsloop van 4 ronden in het gezellige hart van het dorp Winsum. Op 17 juni om half acht is de start.

Peter Modderman